Toertocht Koersel (stal) 07.02.10

Biken bij de achterdeur, dat kunnen we niet laten liggen. Na het steken van ne nieuwe binnenband vertrok ik richting Koersel rond 8:45. Het weer was in orde, niet te koud en geen regen. Mudbiker Frens was een beetje later, maar op zijne verjaardag konden we hem dat wel vergeven ;-). Hij had dan ook ne zware avond achter de rug! Jammer genoeg waren we maar met z'n twee. Mudbiker jOhO had blijkbaar veel te hard gewerkt op zaterdag & Mudbiker Tuur is volle bak op huizenjacht.

Rond 9:20 vertrokken we voor wat een loodzware 40km zouden worden. Mudbiker Frens had na de eerste 2km als wat verzuring in de benen omwille van de testdag (eveneens 40km) op zaterdag. Zelf was ik ook niet in goede doen vanwege overmatig alcohol gebruik de avond van te voren. De eerste 11km (die er veel meer leken) gingen voor 80% over single tracks doorheen de Koerselse & Leopoldsburgse bossen. Na de 11km stonden we al aan de bevoorrading. Veel te vroeg maar wel heel goed voorzien van de nodige spijzen en dranken. Kort na de pitstop verloor ik Mubiker Frens uit mijn achterwiel om hem pas terug te zien in de cafetaria. De tweede helft van de tocht was serieus zwaar met vele pattexstroken, modder en pittige klimmekes. Er waren ook vele plezante single tracks waarin de nieuwe fully van Frens volledig tot zijn recht zou komen. Het grote nadeel vond ik echter de km bewegzijzering om de 2km. Je werd telkens geconfronteerd met het aantal gereden km's. Met de voortdurende gedachte dat het voor gene meter vooruit ging, was dat mentaal niet echt bevorderend. Na een dikke 2.5 rijden kwam ik eindelijk terug aan de start bij de uitstekende bikewash. Daarna even opwarmen in de cafetaria waar de bikers werden getrakteerd op een damestraining van het plaatselijke volleybal team. Altijd wel leuk om te zien ;-). Niet veel later kwam Mudbiker Frens voldaan binnengestapt. Wat chouffekes later vertrokken we weer huiswaarts. Tot de volgende Mud sunday in Linkhout (Lummen)

Toertocht Kiewit 31.01.2010

Op deze mooie winterse zondagochtend met een stralend zonnetje aan de hemel waren er maar twee MudBikers op het appel. Jammer, want deze tocht was echt de moeite, vooral dan voor het mooie decor.
Biken was met momenten echt ondoenbaar, spiegelgladde singletracks maakten het niet altijd even gemakkelijk met de ene Benny na de andere. Enkel Mudbiker Frens bleef overeind als een ware rots in de branding.


Toch konden we hier en daar ook een lekker modderbadje versmaden en was het uitkijken voor de verschikkelijke Bokrijkse boswachter, de schrik van elke MTBer.

MTB vereniging Olympia had haar best gedaan op alle vlakken: vlotte inschrijving, perfecte bepijling, mooie parcours, goed voorziene bevoorrading met lekkere tomattensoep en een fatsoenlijke afspuitstand met voldoende pistoleros.

Als enig minpuntje misschien de laatste 5 kilometers van het parcours die net iets te veel langs het asfalt liepen maar dat werd snel goedgemaakt door onze MudSupporters.

Ook de kantine was dik in orde en de donkere smaakte des te meer na deze schaatstocht :-)

Vaste Route Vielsalm (1+3) 24.01.2010

Een weekendje Ardennen zonder mountainbike is zoals een café zonder donkere van het vat, goed maar niet volmaakt. Daarenboven zou dit de kwelduivel voor elke Mudbiker ziel zijn. Na enige verbouwing van de trekhaakloze VW Touran werd dan ook de bike vakkundig in de laadruimte gepuzzeld en weg waren we met de familie richting Sunparks in Vielsalm.

We verbleven met 7 personen in een ruime exclusive villa met alles erop en eraan, tot een infrarood sauna toe. Dik in orde! Sunparks Vielsalm is op een serieuse heuvel gebouwd met hellingen om u tegen te zeggen, te voet was dit al een stevige uitdaging om tot aan het huisje te geraken. Was ik dan ook maar wat blij dat ik 1 collega Mudbiker met tijd en fiets had gevonden om op zondagmorgen samen het eerste Ardennenoffensief aan te gaan en zodoende niet met de bike als slot van een Ardennenrit deze sunparks heuvel nog moest bedwingen maar dankbaar gebruik kon maken van Benny's Bike Travel Service vanuit Vielsalm centrum onderaan deze heuvel.

Om 9u30 zondagmorgen had ik met Mudbiker Benny afgesproken aan de Spar in Vielsalm centrum, de startlocatie van de 4 zeer goed bewegwijzerde routes. Mubiker Benny was de bike al aan het uitladen toen ik de sunparks heuvel afgegleden kwam. Eerst wel nog even in het beste Frans, je peux kakker ici?, een kakplaats in een lokale brasserie regelen voor Mudbiker Benny en weg waren we voor route 3 van 35km. Het duurde niet lang of we zaten al op de eerste stevige en lange Ardennenklim, gevolgd door de volgende en volgende. Hoe hoger, hoe kouder, hoe mooier, hoe meer sneeuw en ijs. Met de big Mudsmile verorberen we de ene Ardennenklim na de andere in een winters en feeëriek Ardennenlandschap.

De benen en de conditie zitten vroeg op het seizoen al goed, de kilometers vliegen vlot voorbij. Het parcours is met de vele brede paden niet zo technisch we zijn elke klim en afdaling zonder afstappen en Bennies boven en onder geraakt. Uitzonderlijk ook hoe goed het fietsen was op bevroren sneeuw en ijs. Ik kon het maar niet geloven, je hoorde het ijs constant kraken onder de wielen maar het heeft nergens de bikefun in de weg gestaan.

Om half 1 staan we al terug aan de Spar met 35km op de teller. We lassen even een zelfbevoorrading met suikerwafel en chocolade in. We zitten nog uitzonderlijk fris, buiten de bevroren klompen, en besluiten dan ook route 1 van 16km aan te vatten. Dit is een route met 1 lange asfalt klim, heel wat meer modder en een kortere afdaling. Eigenlijk meer een opwarmer maar voor ons vandaag meer een middel om de verzuring in de beentjes te voelen. Net na de laatste afdaling laat Mudbiker Benny zijn voorband het afweten. Dankbaar kunnen we nog een kleine km wandelen langs het meer van Vielsalm om zo weer een beetje gevoel in de tenen te krijgen.

We sluiten af met 52 verassend vlotte Ardennenkilometers op de teller. Vervolgens nog even de bike door de originele bikewash en terug naar het huisje op de Sunparks heuvel. Samen de infrarood sauna in, afzonderlijk de douche in en dan voetjes onder tafel. We maken een blond en een donker en lekker Vielsalm bier van 8,5% soldaat en genieten van de bouletjes in tomatensaus en zelfgemaakt vleesbrood van de schoonmamma. Schoon, dat is het leven van een Mudbiker!

Toertocht Eksel 17.01.2010

Net gewoon aan het rijden in de sneeuw heeft de dooi zich helaas alweer ingezet. Maar met de gietende regen deze morgen beloofde Eksel weer een heerlijk Muddy Mudbiker tochtje te worden. Mudbiker Tuur is vandaag mijn Mudbuddy in crime.

Om 9u zijn we weg voor 42 km en we duiken al meteen het bos in met de ene singletrack na de andere. Dabben, stoempen, sleuren, het parcour ligt er heerlijk pappig bij wat het extra zwaar maakt. Het gieten heeft plaats gemaakt voor een miezerig regentje en past nu perfect bij het decor. Pas op km 14 komen we het eerste kleine stukje asfalt tegen en Mudbiker Tuur zijn gezicht spreekt dan al boekdelen, de modder zakt hem letterlijk en figuurlijk in de schoenen. Mij gaat het beter af en hunker naar meer. En meer krijgen we! Het parcours heeft tal van nieuwe nog niet bereden stukken die zwaar de moeite zijn. Bergop, af, singltrack achter singletrack.

Op km 24 arriveer ik met een Mudsmile aan de bevoorrading waar een arsenaal aan vlaaien, soep en Aquarius liggen te wachten. Bij een knisperend houtvuurtje geniet ik van een zanderig stukje rijstevlaai en denk ik in gedachte aan Mudbiker Benny die nu wellicht de ene koffiekoek na de andere aan het binnenduwen is en de Sheraton een verlieslatende zondag laat optekenen. En ook Mudbiker J0H0 die nog steeds frameloos vanop de zijlijn moet toekijken en alweer een schitterende tocht mist. Waar blijft Mudbiker Tuur? Ah, telefoon: "Frens, ga maar door ik heb een shortcut gepakt, een off day".

We zijn terug vertrokken voor nog eens 20km Mudfun. Dat dacht ik tenminste tot km 30, Boef! In 1 klap platte band. Ok niet getreurd, binnenbandje eruit, nieuwe binnenband erin, lekker trouwens in de modder. En dan, pompen maar. Oh nee, de binnenband komt piepen, buitenband weer gescheurd! Arrrgh dit is de 2de keer op 3 maanden tijd. Een zalige band die Nobby Nic, maar helaas niet meer voor mij! End of story en te voet verder in the middle of Eksel bos somewhere. Ongelofelijk hoeveel collegiale bikers er vandaag op pad waren. Ik ben misschien 10x gevraagd wat er scheelde, of ze konden helpen, enz. Zelfs van een collega biker een doekje gekregen wat je tussen velg en buitenband steekt en de binnenband zou moeten beschermen. Ok, opnieuw bandje eruit, doekje ertussen, en pompen maar en inderdaad dit zag er beter uit. Helaas was de fun terug van korte duur en kwam de binnenband al snel terug piepen met doekje. Ondertussen wel terug aan een weg geraakt en daar met tegengoesting het noodnummer gebeld. Ook even Mudbiker Tuur bellen, die wellicht al een donkere soldaat heeft gemaakt. Wat blijkt MudBiker Tuur zit ergens na het nemen van het fietsroutenetwerk in Eksel centrum rond te dolen, volledig het noorden kwijt. Hij was zelfs even vergeten ooit bij Mudbiker Benny thuis te zijn geweest. Gelukkig bracht de kromme draai terug licht in de duisternis. ;-) Niet veel later werd ik door een vriendelijke kerel van de organisatie opgepikt en terug naar de aankomst gebracht. Onderweg kaarten we wat na over het parcours en weet hij inderdaad te bevestigen dat er sinds vorig jaar een heel pak nieuwe stukken in de toer zitten waar ze vroeger geen toelating voor hadden. Dit is de omgekeerde groene wereld maar wat een wereld, deze toer mag nu met stip op de kalender!

Uiteindelijk zitten we samen in een muddy outfit en een beetje verkleumd te nippen aan een donkere Leffe, toch nog 1 zekerheid in deze bewogen tocht. Mudbiker Frens 30km op de teller en Mudbiker Tuur 44 doolkilometers op de teller, van een shortcut gesproken! ;-)

Volgende week Vielsalm, het eerste Ardennenoffensief van het jaar! Ik zet alvast de Rochefort 10 koud, want dit gaat andere koek worden!

Toertocht Tessenderlo 10.01.09

We zijn stillekes aan Snowbikers ipv Mudbikers aan het worden! Voor de 3de week op rij lag er een dikke laag sneeuw op Bikers Sunday.
Mudbiker Frens stond al op de parking toen ik aankwam. Klaar om de kou te trotseren. Bij de inschrijving zetten we onze bike niet in de bewaakte stalling (ze moesten hem maar eens pikken, konden we vroeger op pad voor ne nieuwe ;-)). Maarja, ze zouden gek zijn als ze die verouderde stalen rossen nog zouden pikken!
Na de inschrijving hebben we ons nog even moeten zetten om te wachten op Mudbiker Tuur. Het communicatiemodel vergt toch nog enige studie ;-).
Daar gingen we dan weer. Traditioneel gaat Tessenderlo eerst enkele km's over de weg om vervolgens de bossen in te draaien. Ondanks de sneeuw & vorst lagen de paden er vrij goed bij. Al vlug kregen we de eerste straffe helling voorgeschoteld. Mudbiker Frens nam het voortouw en reed warempel helemaal naar boven terwijl 90% van de andere bikers (inclusief Mubiker Tuur & mezelf) de voeten aan de grond moesten zetten. Straf!!! Het was dan ook even achtervolgen geblazen. Tevoet de berg op is nagenoeg even zwaar, al dan niet zwaarder als met de fiets. Een paar km's later kwam hij terug in het zicht. Tevoet welliswaar op een moeilijke afdaling. Mudbiker Tuur ging op dezelfde afdaling vlot naar beneden zonder al te veel problemen. Ik moest onbewust weer de leiding hebben in het aantal "benny's", dus gingen mijn fiets en ik afzonderlijk naar beneden! Gelukkig zijn valpartijen tijdens de sneeuw niet zo erg & was er geen schade. Even later kwamen we weer samen om na een kleine 20km aan de bevoorrading te stoppen. Die was weer dik in orde op de groene & niet schilbare bananen na.
We besloten om de 40km te doen en gingen tegen een goed tempo er weer vandoor. De eerste 10 gingen vlotjes, de laatste 10 gingen gepaard met een heftige sneeuwbui. Mudbiker Tuur moest op ongeveer 5km van het einde lossen en bracht de "benny"stand terug op gelijke hoogte (bedankt! ;-))
Na ongeveer 41km kwamen we terug aan de start voor de welverdiende donkere (Tongerlo). Zalig! Het was wat afzien op het einde maar wederom genieten! Het is wel degelijk een sport voor alle seizoenen!

Toertocht Beverlo 03.01.10

Berekoud was het die ochtend, maar dat zou ons niet tegenhouden. Althans dat dacht ik tot ik onderweg moest vaststellen dat mijn voituur een platte band had.
In allerijl mijn medemudbikers verwittigd dat ik een half uur later ging zijn op de afspraak (zie kalender).
Eens aangekomen/aangegleden werd vlug besloten om geen te gekke dingen te doen, en te kiezen voor de 25km. Het was thans MudBiker Benny's verjaardag en hij zou graag heelhuids zijn familiefeestje willen vieren 's namiddags :-)

Het landschap was oogverblindend mooi en al snel waren de verkleumde vingers verleden tijd. De Vossenberg werd opeens onverslaanbaar voor menig MudBiker en de Bennystand werd al snel aangevuld.
Eerst was er onze Frens die een bochtje mistte, daarna onze Benny en daarna ikzelf die de struikjes opzocht. Gelukkig bleef het daarbij en bleef de stand gelijk voor de rest van de tocht.
De bevoorrading was weer dik in orde, warme choco, allerhande wafeltjes en andere versnaperingen.
Kortom weer een geslaagd tochtje, zeker om het nieuwe jaar mee te beginnen.
We kijken al uit naar volgende zondag, waar het parcours er nog wat moeilijker bij zal liggen. Maar daar zal onze snowexpert Benny wel geen moeite mee hebben zeker?

Hier nog enkele kiekjes van de fotograaf van dienst:

Gelukkig Nieuwjaar!

Het hele MudBiker Team wenst elke MudLiefhebber, onze supporters, lezers en andere aanverwanten een warm, gezellig, dorstlessend en vooral moddervol nieuwjaar!