Toertocht Eisden 18.11.07

Om 7:45 ging de wekker... Zoals gewoonlijk op zondagmorgen wist ik even niet waarom! Het was ijskoud buiten & wij hadden besloten te gaan biken. Na een vluchtig ontbijt, wat water om de slaap uit m'n ogen te wrijven & een kraskwartiertje ging ik op weg naar de Mudbiker Frens. Toen ik aankwam stond hij, hevig als altijd, klaar om te vertrekken in zijne wintertenue (inclusief muts!). Na een 45 min rijden kwamen we aan in Eisden. Klaar voor een onbekende & de eerste Bibbertoertocht van het jaar.
Het was zo koud dat mijne camera het al aan de meet begaf! Mudbiker tuur daarentegen was keihard & vertikte het van een muts op te zetten.
Eens en wel goed op onze fiets merkten we dat de tocht niet gemakkelijk zou zijn. Regelmatig een goei helling afgewisseld door een aantal pittige afdalingen. Het pad lag er goed bij zonder al te veel slijk ( in tegenstelling tot de tweede helft!)
Na ettelijke km's kwamen we wat rondspringende reeën tegen, het was een idylisch plaatje tussen de wit beslagen bomen.
Even later verloren we Mudbiker Frens uit de achteruitkijkspiegel. We zouden hem pas terug zien bij de bevoorrading. De soep was "spaghettisaus wat aangelegd met water" volgens Mudbiker Tuur, maar, in tegenstelling tot de vorige toertocht, mocht de pitstop er best wel wezen!
Voor we vertrokken was Mudbiker Tuur nog aan het grappen dat ik de 30km misschien maar beter zou nemen, maar maar ettelijke km's verder waren Mudbiker Frens & ik nog maar alleen. Mudbiker Tuur had op zijne adem getrapt & moest meteen een groot gat laten!
Mudbiker Frens was wat bekomen & ging vlot mee. Er moesten alleen niet meer te veel hellingen komen!
Even later wou ik, zoals altijd, de passerende voetgangers wat spektakel bezorgen & nam ik een sliding doorheen de slijk met de nodige vloek erachteraan! Ik spring zonder kleerscheuren weer meteen de fiets op om tijdens een lange & pittige afdaling erachter te komen dat mijne voorrem los zat!! Gelukkig dat ne fiets twee paar remmen heeft!! ;-)
Ettelijke km's verder hadden Mudbiker Frens & mezelf nog bijna een spektaculair ongeval gezien! Een of andere "ik ben nen Mtb'r dus heel de weg is van mij" een dubbele rijbaan op reed zonder te kijken & op een haar na de lucht in werd geschept door ne voorbij scheurende auto. Gelukkig kon de auto nog net op tijd uitwijken & kwam de kerel er met de schrik vanaf!
Na de laatste pittige helling (verwerkt tot krampen in de bovenbenen toe) & wat aanmoedigen van de passerende voetgangers moest Mudbiker Frens afhaken! Met als gevolg dat ik de laatste 2km solo moest rijden. De meet zag ik met een glimlacht aankomen! Het was een zware tocht!!
De afspuitstand was dik in orde! Nog eens ne keer hoge druk reinigers..

Na enkele drankjes genuttigd te hebben gingen we weer richting het thuisfront om de namiddag in alle rust in de zetel door te brengen! ;-)