Met een berichtje naar mijn mede Mudbikers "Gaat het modderfretten vandaag door ?" startte ik goedgemutst mijn zondagmorgen. Al snel kreeg ik een berichtje terug van Mudbiker Tuur dat hij ziek was en vandaag niet kwam biken. En al snel herinnerde ik me dat Mudbiker Benny familiale verplichtingen voldeed ergens in Engeland. Maar van Frens geen gehoor. Na een aantal maal tevergeefs bellen (zelfs naar zijn Mudbiker vrouw) kreeg ik een kort maar krachtig berichtje terug: Ik pas!. Met uitroepteken zelfs :-) Ik heb hem daarna nog opgebeld om hem proberen te overtuigen maar een duidelijk geirriteerde Frens liet verstaan dat hij in zijn bed lag en er helemaal geen zin in had. Sorry Frens, maar jij bent wel diegene die mij geleerd heeft nooit op te geven :-p
Dit weerhield mij niet om toch te vertrekken naar de 4-sterren toertocht die volgens Fietspromo 2 heuveltjes waard was. Wel, ik ben er meer dan 2 tegen gekomen :-)
De eerste meters begonnen al goed. De regen van de laatste dagen had weer voor een zalig ondergrondje gezorgd. Een ondergrondje waar wij gezien onze naam wel pap van lusten. Het was 37 kilometer ploeteren doorheen de Genkse bossen met opeenvolgende pijnlijke klimmetjes en veel te korte ruststroken. Na 25 kilometer moesten we de onvermijdbare (wat niet waar is want je kon ook kiezen voor een tocht zonder terril kiezen) terril bedwingen. Ik had me voorgenomen niet af te stappen maar zoals jullie al kunnen raden, tijdens de eerste meters moest ik al voet aan de grond zetten omdat het eerste stukje omhoog gewoon te vettig was. En vettig EN omhoog was er net iets teveel aan. Maar na de eerste meters heb ik mij terug op mijn zadel gehijst en heb ik de rest wel op mijn stalen ros bedwongen. Een goede training voor het aankomende Ardennenweekend in Beffe. Ik heb een voorsprong op de rest ! :-)
Dit weerhield mij niet om toch te vertrekken naar de 4-sterren toertocht die volgens Fietspromo 2 heuveltjes waard was. Wel, ik ben er meer dan 2 tegen gekomen :-)
De eerste meters begonnen al goed. De regen van de laatste dagen had weer voor een zalig ondergrondje gezorgd. Een ondergrondje waar wij gezien onze naam wel pap van lusten. Het was 37 kilometer ploeteren doorheen de Genkse bossen met opeenvolgende pijnlijke klimmetjes en veel te korte ruststroken. Na 25 kilometer moesten we de onvermijdbare (wat niet waar is want je kon ook kiezen voor een tocht zonder terril kiezen) terril bedwingen. Ik had me voorgenomen niet af te stappen maar zoals jullie al kunnen raden, tijdens de eerste meters moest ik al voet aan de grond zetten omdat het eerste stukje omhoog gewoon te vettig was. En vettig EN omhoog was er net iets teveel aan. Maar na de eerste meters heb ik mij terug op mijn zadel gehijst en heb ik de rest wel op mijn stalen ros bedwongen. Een goede training voor het aankomende Ardennenweekend in Beffe. Ik heb een voorsprong op de rest ! :-)
3 opmerkingen:
Hehe, zo heb je ook eens de Frens gehoord die uit zijn bed gebeld wordt hé! ;-) Respect! Ge hebt inderdaad een dikke voorsprong op ons!
Watje :-)
Een voorsprong in training maar of dat in praktijk ook waar is betwijfel ik.
Ipv van 10 minuten later ben ik nu 8 minuten later :-)
Een reactie posten