Toertocht Balen 02.02.08

Voor de verandering nog eens een toertocht op zaterdag. Op het programma: Balen! Het adres even opgezocht op mappy & de weg naar de start leek toch wat ingewikkeld!

We waren desondanks zonder vertraging aangekomen, na een aantal van de kleinste weggetjes in Limburg gezien te hebben.

Grote afwezige ditmaal, Mudbiker Joho! Een ideale kans voor ons om terug op hetzelfde niveau te komen ;-)

Mudbiker Frens was weer op de afspraak, ditmaal met zijne nieuwe waterdichte digitale camera in de aanslag!

Weer van de partij, na lange afwezigheid: Mudbiker Tuur in zijne zomertenue (het was duidelijk dat hij een paar tochtjes had geskipt ;-)) & zijne nieuwe "kilo"metriek met een sensor om U tegen te zeggen die ongetwijfeld tot op 1 miljoenste van de km juist is!

Even na 2 vertrokken we dan. Meteen de single track op! Na ettelijke km's moesten we even wachten op Mudbiker Tuur, de schroeven van zijn sensor waren niet vast genoeg aangedraaid.

Eens weer vertrokken gingen we al zig zaggend doorheen de bossen van Balen... na nog wat km's onplooide zich het Frens Mysterie, hij was plotseling verdwenen!!

Bij de eerste splitsing dacht ik dan ook maar te stoppen. Met een toevallige blik tussen de bomen zag ik Mudbiker Frens dan toch rijden. Het mysterie was onmiddelijk opgelost! De pattexman reed voor hem & de kabouter met de lange armen hing aan zijn benen te bengelen!

Mudbiker Tuur was met als gevolg als eerste bij de splitsing. Mudbiker Frens volgde op enkele minuten & bevestigde meteen zijn slechte vorm! Het zal het gebrek aan ne zware avond geweest zijn denk ik! :-)

Met volle moed gingen we dan toch maar voor de 43km. Even voor de pitstop hadden we nog een loodzwaar stuk, een smalle single track vol met modder & gaten die de verzuring in de benen alleen maar versnelde!

Eens aan de pauze waren we het er alle drie over eens dat het toch wel een superzware tocht was. We hadden nog maar weinig weg gezien... de eerste 20 waren enkel single tracks, wat bergjes & modder.. Hoog tempo zat er dus absoluut niet in.

De bevoorrading was dik in orde! wederom aquarius, de gebruikelijke appelsien, banaan, soep en wafels!.. Even werd er nog geopteerd om terug naar de finish te gaan (die lag immers in het zicht) & ons in de plaatselijke bar te zetten.

Uiteindelijk toch maar doorgezet & weer op de fiets gesprongen. Wat volgde was meer van hetzelfde. Lange modderstroken & veel single track. De woorden van een voorbij wandelende boer logen er niet om "t's zwoare toaback he!!"

Zoals meestal moest er toch weer wat gebeuren met mij! Pijltje niet gezien & meteen ne km verkeerd gereden (inclusief brug!). Al vloekend de pad weer gevonden & verder al stoempend de, eindeloos lijkende, tocht weer voort te zetten. Even later zag ik, dankzij ne boormstronk, de grond weer van wat dichterbij. Schade opgemeten maar niet al te veel aan de hand.

Het bordje van de laatste 5km had een diepe zucht tot gevolg. Gelukkig kregen we wat meer weg voorgeschoteld & zag ik even later Frens zo'n 500m voor me uit rijden. Met een laatste inspanning met bijna krampen tot gevolg haalde ik hem nog in & hebben we de laatste 1.5km nog samen uitgereden!

De afspuitstand was weer dik in orde!

Eenmaal in de cafe zagen we Mudbiker Tuur ook zitten. Die had een kleine binnenweg genomen & was aldoende wat vroeger aangekomen.

We waren het er alle drie over eens! Dit was toch wel 1 van de zwaarste tochten van het jaar! Nog nooit hadden we in Limburg meer dan 3 uur op onze fiets gezeten voor 43km!

Mudbiker JOhO, ge hebt wat gemist! ;-)