Zonhoven 26 okt 2008

Fris uit de veren die morgen en netjes op tijd vertrokken naar de start van een veelbelovende tocht in Zonhoven. Na het monteren van voorwiel en zadel was ik er weer helemaal klaar voor en overtuigd dat ik dit keer de eerste zou zijn. Niets was minder waar, daar waren de vroege vogels, allemaal overijverig op deze mistige zondagochtend om nog eens op het stalen ros te klimmen.
Je zou beginnen denken dat ze allemaal vroeg thuis moesten zijn van moeder de vrouw!

De MudBiker waren weer voltallig, in hoeverre MudBikers zich voltallig kunnen noemen met een immer afwezige MudBiker Wim en MudBiker Pieter. En dan nog te zeggen dat dit letterlijk in hun achtertuin ligt!

We waren klaar voor de 42km en na enkele kilometers was MudBiker J0h0 uit het zicht verdwenen. Tot hij plotsklaps achter een struik tevoorschijn kwam, een regelrechte ambush van onze black knight!



Tegenwoordig zijn het niet enkel MTBers die de klok slaan op toertochten, nee je hebt nu ook getransformeerde luidruchtige veldbaanjanetten die niets leuker vinden dan je de pas af te snijden nadat ze een kilometers in je nek hebben zitten hijgen. Ook zo dit keer, probeerde ik MudBiker Benny & Frens bij te houden langs prachtige bospaadjes en mooie veldweggetjes in een uitgestrekt heidegebied, totdat ik in de verte hoongelach kon waarnemen dat steeds dichterbij kwam. Niet lang daarna bleek er een hele troep kuddedieren op janettenfietsen in mijn wiel te hangen. Uit goed fatsoen ben ik dan maar even aan de kant gaan staan, want "if you can't beat them, let 'm pass". Toch was dit geen goede zet, want binnen de kortste keren waren mijn mede mudbikers uit het zicht verdwenen. Hop met die versnelling en hopen op een snelle terugkeer. Net voor de bevoorrading waren we terug compleet, op MudBiker J0h0 na dan, die afgepeigerd ten tonele verscheen.

De bevoorrading was om je vingers aan af te likken. Allerlei versnaperingen die lekker op je maag gaan liggen, maar dit had ik in lange tijd niet gezien, een heus 5 gangen diner:

• gang 1: een dorstlessend aperitiefje van oranjeachtige sportdrank
• gang 2: een vers uit de plastic gehaald suikerwafeltje met een speciaal versneden kwart appelsien
• gang 3: een tomatensoepje met gemixte ingrediënten
• gang 4: een door de bomma's van de organisatoren geprepareerd rijstpapje
  
• gang 5: een mierzoet chocomoeske geserveerd uit een stijlvol plastic potje

Het was behoorlijk druk, en dan valt er altijd wel iets te beleven. Zo ook dit keer was er vlak na de ravitaillering een pittig heuveltje. Eén voor één werd de show gestolen door verschillende stoere en minder stoere bikers, waaronder ook iemand met een shimano "kraatsh" systeem. Dit systeem staat bekend om zijn krakend geluid en spectaculaire stijl die de "kraatsh" teweeg brengt. Halverwege het heuveltje konden we genieten van een oorverdovende "KRAATSH" en was deze biker genoodzaakt om hulptroepen in te schakelen per GSM.

Een andere biker kwam halfkreupel aanzetten en was blijkbaar niet meer in staat om nog recht te kunnen staan. De verbeelding van menig MudBiker heeft maar weinig nodig: deze meneer had zich iets te veel geforceerd de nacht tevoren. Seks vóór de sport is niet altijd de juiste reflex ;-)

Hoe dan ook, de show must go on, en ook wij kwamen aan de beurt. MudBiker Benny was MudBiker Benny niet als ook hij de show even moest stelen. Wegens een verroest en *ahum* zeer goed onderhouden schakelsysteem moest hij de duimen leggen op het pittige heuveltje. Dit was de doodsteek voor zijn ego en de rest van de tocht heeft MudBiker Benny in het peloton vertoefd.



MudBiker J0h0 koos wijselijk voor een verkorte route, MudBiker Frens en mezelf voor een vlamtechniek die mij zwaar tegenviel de laatste 5 kilometers. Laten we zeggen dat MudBiker Frens tegenwoordig in topvorm is!

Bij de aankomst konden we jammer genoeg niet genieten van een Vreda hogedruksysteem, maar voor de rest was deze toch meer dan geslaagd! Een dikke pluim voor de organisatie.