Wat doen Mudbikers op ne vroege zondagmorgen! Stoempen in de modder natuurlijk!
Het gekletter van regen was niet echt motiverend om uit het bed te kruipen. Maar met de gedachte van "zolang ik niks hoor van Mudbiker Frens, gaan we der voor!", kroop ik om kwart voor negen toch in de auto richting Zolder. Mudbiker Frens bekende nadien dat hij net hetzelfde aan het denken was & zelf een aantal keren heeft willen SMS'en. Maarja, uiteindelijk mag een beetje regen den Echte Mudbiker niet afschrikken! Desalnietemin prezen we ons gelukkig toen de goden stopten met pissen & gingen we volle moed van start aan de Toertocht van Genk Winterslag.
Het eerste gedeelte van de tocht lag er wonderwel nog vrij goed bij, veel spetterslijk maar gene pattex! We doorkruisten natuurlijk den teut en de mooie bossen van midden limburg. Na 17,5km, nog geen druppelke gehad, arriveerden we bij de bevoorrading. De Sint was blijkbaar ook langs geweest. Hij had al zijn zwarte pieten in fietskledij achtergelaten & ook nog wat lekkere spaanse appelsienen. Den drank was spijtig genoeg wat minder: kersensmaak! niet mijne favoriet
Na de korte pauze gingen we weer van start. Meteen kregen we de zwaarste pattexstrook uit de geschiedenis voorgeschoteld! Stoempen, stoempen & nog een stoempen. Het waren 3km op een half uur!!
Mechanical Ali was tot dan toe nog vrij goed verstopt. hier en daar de krakende tandwielen & ratelende ketting maar gelukkig geen doorgeduwde trapas of lekke band! Toch had Mudbiker Frens enige problemen met zijn middelste tandwiel. Dus besloot hij maar verder te fietsen om het grootste!!
Even later lieten we den Terril rechts liggen (al op de eerste helling zagen we bikers afstappen!) & besloten we de "vlakke" route te kiezen. Enig af & opstap later kwamen we op het eerste stukske weg! Om een paar km later terug het bos in te draaien. Mudbiker Frens nam rond die tijd de leiding over. Op zijn grootste tandwiel ging hij als ne wilde tekeer & veranderde de hellingskes (waar ik met moete om mijn kleinste omhoog reed!) in molshoopkes!! Een paar km heb ik hem kunnen volgen met een zwart gezicht van de modder tot gevolg (ik was helemaal in staat om te solliciteren bij de Sint). Maar uiteindelijk heb ik hem toch moeten lossen. De benen verzuurden & Mudbiker Frens verdween van de horizon. Het was ongetwijfeld de Tauro van de avond ervoor die voor dynamiet in zijn benen zorgde. Na wat getrek & gesleur bereikte ik dan toch nog de finish waar Frens, met de stoom uit zijn neus komende, stond te wachten aan de afspuitstand.
Een frisse consumptie later vertrokken we weer voldaan richting Zolder & Eksel. Blij dat we toch maar weer eens op onze mountainbike hadden gezeten!.
ps. Mijn eerste Tauro is bij deze ook binnen ;-) Het wordt ongetwijfeld de nieuwe Epo
2 opmerkingen:
Mudbiker Benny nog niet te moe om een mooi verslag te schrijven!
Doch belangrijk detail vergeten, bij deze de trofee van Dapperste Mudstoemper gaat naar u met uw handschoentjes zonder vingers deze morgen! Straf, trofee zal ongetwijfeld nog lang bij u op het schap staan! ;-)
Ik zal hem een mooi plaatske geven ;-))
Een reactie posten