Waar kan je enkele Mudbiker tegenwoordig mee gelukkig maken ? Met veel geld ? Een lekker wijf ? Maar neen, met een tochtje in de Leopoldburgse bossen natuurlijk !
Mudbiker Frens en Benny stonden te popelen om terug te keren naar hun MTB heimat. De bossen waar het allemaal begon, waar Frens de eerste keer moest afstappen en waar Benny –zonder het toen te beseffen– zijn eerste ‘Benny’ deed. Mudbiker Joeri wou het allemaal wel eens aanzien, hij was er immers nog nooit geweest.
We hadden afgesproken aan het cultureel centrum. Benny had besloten met de fiets naar het afspreekpunt te komen. Zijn achterstand op de kilometer jaarteller op fiere leider Frens telt ineens 22 kilometer minder.
Met een korte onderbreking, Mudbiker jOhO moest nog eerst kakken in een of andere lokale pub, zijn we vol goede moed begonnen aan de appelblauwzeegroene toer (kleurenblind) van 15 kilometer lang. Niet echt leuke leuke tocht,maar het was ook maar een opwarming. Daarbovenop had de gemeente Leopoldsburg ook wel even de moeite kunnen doen om de overgebleven militairen in te zetten om de de veelvuldge gesnoeide takken van de MTB paden te halen. Maarja ... het zijn en blijven ambtenaren (Sorry Tuur !).
Hierna hebben we nog 2 keer de dieproodmaartocheenbeetjeroze (kleurenblind !) tocht aangevat van 8 kilometer. Deze was in vergelijking met de appelblauwzeegroene toer net iets spectaculairder, waarschijnlijk wegens de-nog-fris-in-het-geheugen-liggende vreselijke niet te overtreffen zandput van Leopoldsburg. In den tijde dat Mudbikers Frens en Benny nog bikewatjes waren was dit inderdaad een onoverkomenlijke zandput . Maar nu – na duizenden bike kilometers in de benen – zweefden ze over de zandkorrels alsof het niks was.
Om het wat interessanter te maken hebben we van de 2de keer een cross gemaakt, 8km ‘peren’. Van horen zeggen had Benny nipt de sprint gewonnen van Frens. Ik heb, zoals het een toerist zou zeggen, genoten van het uitzicht ...
Tot nog eens ... maar zeker niet binnen het jaar !
3 opmerkingen:
hui.. mooi verslagske ;-) te hopen dat als we nog eens ne keer terug gaan, de takken weg zijn!
Sjieke foto's trouwens!
Hebt ge trouwens de km's van Leopoldsburg derbij geteld?
Ik heb een stopwatch op mijn kilometerteller ontdekt bij het vervangen van de lege batterij...Volgende keer werken we met rondetijden op de orangetocht, een beestig vlam parcourtje 1 van mijn favorieten o.a. uit pure nostalgie! Goede kakplaats uitgekozen, ferm MILFke achter de toog met Grimbergen van het vat!
Een reactie posten