Op deze wondermooie zondagochtend in de lente waar de vogeltjes bronstig floten, meikevers je om de oren vlogen en de bomen groen uitstraalden waren we nog eens alle vier op post.
Dit keer hadden onze vrienden van het Rode Kruis (afdeling Herselt) zich de moeite getroost om onze zondagochtend nog beter te maken dan hij al was.
De inschrijving verliep supervlot en al snel waren we klaar voor de start. Het kon geen Rode Kruistocht zijn of er moest bij het vertrek een "en voorzichtig zijn he mannen" vanaf bij een vriendelijke vrijwilliger. Ik denk dat hij gehoopt had dat Benny eens voor de verandering gene Benny zou doen. Zijn reputatie heeft ondertussen de provinciegrens overschreden :-)
De eerste kilometers gingen als een trein, mooi afgewisseld tussen bos, wei en fietspaadjes doorheen het Kempense landschap met hier en daar een kleine kuitenbijter.
MudBiker j0hO en Benny merkten echter op dat de tocht opvallend veel gelijkenissen had met de tocht van de vorige week!
Maar lang goed kon het natuurlijk niet blijven gaan, daar was weer die lekke voorband voor de 3de keer nu al op een maand tijd. Maar goed dat ik wat binnenbandkrediet had opgedaan bij MudBiker Frens :-)
Sindsdien werd het moeilijk voor mij om de superafgetrainde medemudbikers nog te kunnen volgen, het zal de slecht opgepompte voorband geweest zijn *grin*. De opluchting was dan ook groot dat de bevoorrading (lees redding) nabij was.
Hier werden we getrakteerd op heuse mega-mindy koeken, iets dat Frens in den beginne niet kon smaken tot MegaFrenzi doorhad dat het om een ordinaire peperkoek ging.
Desalniettemin bleven we niet lang hangen bij de bevoorrading en werd de tocht verder gezet. Het moet aan de mega-mindy koeken gelegen hebben want niet lang of Frens & co waren uit het zicht verdwenen, tot enkele kilometers verder er enkele MudBikers in het vizier kwamen. Later bleek dat onze Benny toch wel een Benny gemaakt had zeker! Gewoon ingereden op zijn voorganger MudBiker Frens die onverwachts afdraaide, en dan nog wel op de keiharde ondergrond van betonnen stoeptegels met de nodige gevolgen.
Met enige vertraging op mijn voorliggers konden we afsluiten met een donkere op het groene gras van VC Blauberg waar Benny zijn wonden likte maar toch weigerde hulp te aanvaarden van de vele Rode Kruis vrijwilligers. Wellicht had Benny geen Rode Kruis stickers gekocht dit jaar en dat knaagt altijd aan het geweten!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
2 opmerkingen:
Hierbij zou ik Benny toch nog willen stimuleren om een bijdrage te leveren ...
http://www.rodekruis.be/NL/BedrijvenOrganisaties/Bedrijven/Sponsoring/14Daagse/
Stickers inderdaad nog niet gekocht, Dus kon ik de rodekruisers moeilijk onder ogen komen! ;-)
Mijn handpalm heeft trouwens nog een paar daagjes blauw gezien.
Het was weer leuk fietsen met perfect weer. Een goei & laatste voorbereiding op het Schotland avontuur.
Een reactie posten