Toertocht Eksel 17.01.2010

Net gewoon aan het rijden in de sneeuw heeft de dooi zich helaas alweer ingezet. Maar met de gietende regen deze morgen beloofde Eksel weer een heerlijk Muddy Mudbiker tochtje te worden. Mudbiker Tuur is vandaag mijn Mudbuddy in crime.

Om 9u zijn we weg voor 42 km en we duiken al meteen het bos in met de ene singletrack na de andere. Dabben, stoempen, sleuren, het parcour ligt er heerlijk pappig bij wat het extra zwaar maakt. Het gieten heeft plaats gemaakt voor een miezerig regentje en past nu perfect bij het decor. Pas op km 14 komen we het eerste kleine stukje asfalt tegen en Mudbiker Tuur zijn gezicht spreekt dan al boekdelen, de modder zakt hem letterlijk en figuurlijk in de schoenen. Mij gaat het beter af en hunker naar meer. En meer krijgen we! Het parcours heeft tal van nieuwe nog niet bereden stukken die zwaar de moeite zijn. Bergop, af, singltrack achter singletrack.

Op km 24 arriveer ik met een Mudsmile aan de bevoorrading waar een arsenaal aan vlaaien, soep en Aquarius liggen te wachten. Bij een knisperend houtvuurtje geniet ik van een zanderig stukje rijstevlaai en denk ik in gedachte aan Mudbiker Benny die nu wellicht de ene koffiekoek na de andere aan het binnenduwen is en de Sheraton een verlieslatende zondag laat optekenen. En ook Mudbiker J0H0 die nog steeds frameloos vanop de zijlijn moet toekijken en alweer een schitterende tocht mist. Waar blijft Mudbiker Tuur? Ah, telefoon: "Frens, ga maar door ik heb een shortcut gepakt, een off day".

We zijn terug vertrokken voor nog eens 20km Mudfun. Dat dacht ik tenminste tot km 30, Boef! In 1 klap platte band. Ok niet getreurd, binnenbandje eruit, nieuwe binnenband erin, lekker trouwens in de modder. En dan, pompen maar. Oh nee, de binnenband komt piepen, buitenband weer gescheurd! Arrrgh dit is de 2de keer op 3 maanden tijd. Een zalige band die Nobby Nic, maar helaas niet meer voor mij! End of story en te voet verder in the middle of Eksel bos somewhere. Ongelofelijk hoeveel collegiale bikers er vandaag op pad waren. Ik ben misschien 10x gevraagd wat er scheelde, of ze konden helpen, enz. Zelfs van een collega biker een doekje gekregen wat je tussen velg en buitenband steekt en de binnenband zou moeten beschermen. Ok, opnieuw bandje eruit, doekje ertussen, en pompen maar en inderdaad dit zag er beter uit. Helaas was de fun terug van korte duur en kwam de binnenband al snel terug piepen met doekje. Ondertussen wel terug aan een weg geraakt en daar met tegengoesting het noodnummer gebeld. Ook even Mudbiker Tuur bellen, die wellicht al een donkere soldaat heeft gemaakt. Wat blijkt MudBiker Tuur zit ergens na het nemen van het fietsroutenetwerk in Eksel centrum rond te dolen, volledig het noorden kwijt. Hij was zelfs even vergeten ooit bij Mudbiker Benny thuis te zijn geweest. Gelukkig bracht de kromme draai terug licht in de duisternis. ;-) Niet veel later werd ik door een vriendelijke kerel van de organisatie opgepikt en terug naar de aankomst gebracht. Onderweg kaarten we wat na over het parcours en weet hij inderdaad te bevestigen dat er sinds vorig jaar een heel pak nieuwe stukken in de toer zitten waar ze vroeger geen toelating voor hadden. Dit is de omgekeerde groene wereld maar wat een wereld, deze toer mag nu met stip op de kalender!

Uiteindelijk zitten we samen in een muddy outfit en een beetje verkleumd te nippen aan een donkere Leffe, toch nog 1 zekerheid in deze bewogen tocht. Mudbiker Frens 30km op de teller en Mudbiker Tuur 44 doolkilometers op de teller, van een shortcut gesproken! ;-)

Volgende week Vielsalm, het eerste Ardennenoffensief van het jaar! Ik zet alvast de Rochefort 10 koud, want dit gaat andere koek worden!