2010 ... en nog geen Mudbiker jOhO gezien ... tot vandaag weliswaar ! Linkhout was the place to be om de 4 musketiers nogmaals in volle formatie te aanschouwen. Het werd hoog tijd voor mezelf om de nullen definitief van het bord te vegen en aansluiting te zoeken met Mudbikers Frens, Tuur en Benny in de verschillende 2010 MudStanden.
Door toedoen van Mechanical Ali was het al van 1 november 2009 geleden dat ik nog een volledige toertocht had gereden. Eerst een gescheurde velg, daarna een gescheurde band om zo te eindigen met een scheur in mijn fietskader. De droom om via de Fietspromo stempelkaart een gloednieuwe MTB te winnen op de eindhappening ging toen resoluut in rook op want verder rijden was geen optie. De stiekeme gedachte om snel een nieuwe bike te kopen dook ook op, weliswaar vroeger dan verwacht, maar geloof me ... van je eerste bike neem je niet graag afstand (ja hoor Leen :-)). Dus je kan geloven dat ik overgelukkig was toen ik van mijn fietsenmaker te horen kreeg dat kaderbreuk nog binnen garantie viel en dat Cube gratis en voor niks een nieuw kader ter beschikking zou stellen. Het heeft even geduurd door een foute levering en de Kerst- en Nieuwjaarsvakanties maar uiteindelijk ben ik terug in staat om de wekelijkse toertochten onveilig te maken, met een nieuwe kader, nieuwe velgen en nieuwe banden.
Terug naar de dagorde ... Geen 4 musketiers aan de start zoals verondersteld, maar slechts 3. Benny was in geen velden te bespeuren. Zijn supercar stond blijkbaar in panne op zijn werk in Eersel... met zijn bike in de laadruimte. Het zal hem pijn aan het hart gedaan hebben, want zijn niet-aanwezigheid ontnam hem de mogelijkheid om Tuur bij te halen in de MudBennies-stand. Het met sneeuw en ijs bedekte parcours was ideaal om hierin grote sprongen voorwaarts te maken. Al zijn we er nu toch al zeker van dat Benny deze stand zonder speciale inspanningen sowieso winnend zal afsluiten tegen het einde van het jaar. Deze stand is immers niet voor niks naar onzen Benny genoemd. Sven Nijs wint immers ook graag zijn eigen grote prijs.
Na de gebruikelijke inschrijving in de kantine van KWS Linkhout werd het tijd om de eerste nul van het bord te vegen. De eerste Mud/Sneeuw/ijs-kilometers zaten erop. Niet veel later veegde ik de tweede nul al van het bord. Neen neen, ik heb onderweg gene donkere gedronken maar de eerste MudBenny was een feit, gelukkig zonder al te veel erg. Lag het aan het bevroren parcours of aan de nagedachtenis van de duizenden trofeeen die voetbalclub KWS Linkhout rijk is. Het is en blijft een raar zicht in die kantine. Je hoeft niet groots te zijn om succes te hebben.
Het parcours in Linkhout en omstreken is zeer gevarieerd met land-en veldwegen, verharde weg, single tracks en hier en daar een klimmeke. Ik had me voorgenomen om het rustig aan te doen aangezien het te lang geleden was en het parcours er toch vrij glad bij lag maar kon uiteindelijk warempel in Frens zijn wiel blijven hangen. Tuur was echter niet te stuiten en reed als een volleerde ijsspeedwayer over het parcours. Al snel beslisten Frens en ik slechts de 33 km te doen terwijl Tuur al voor de 42 km gekozen had. Tijdens de uitstekende bevoorrading werd het Mudbiker-communicatie-model dan maar in werking gezet om Tuur ervan op de hoogte te brengen dat we elkaar terug zouden treffen bij ‘den donkere’ aan de aankomst. Het was net iets te koud om te wachten bij de bevoorrading. Het verdere verloop vqn de tocht geleek soms toch meer op schaatsen en skieen maar zowel Frens als ikzelf hadden het er nog zonder extra MudBennies vanaf gebracht, in tegenstelling tot Tuur hoorden we achteraf. Frens en ijs, dat is zo al geen al te beste combinatie. Het ging hem ook niet zo goed af. De vele kilometers van de voorbije week zaten hem nog in de benen en hij besloot –om in de namiddag nog ten volle van het carnaval te kunnen genieten– het heel rustig aan te doen. Ik ben er zeker van dat hij ’s namiddags volledig uit zijn dak is kunnen gaan.
Geen afspuitstand aan de finish wegens de vriestemperaturen maar wel een wachtende Tuur die uiteindelijk ook een afslag genomen had om zo net als ons met 37km op de teller te eindigen. Maar goed ook, niets is er leuker om na 2 uurtjes bibberen en klappertanden het donkere goddelijke sap door je keelholte te gieten. De derde nul is van het bord. Schol !
Door toedoen van Mechanical Ali was het al van 1 november 2009 geleden dat ik nog een volledige toertocht had gereden. Eerst een gescheurde velg, daarna een gescheurde band om zo te eindigen met een scheur in mijn fietskader. De droom om via de Fietspromo stempelkaart een gloednieuwe MTB te winnen op de eindhappening ging toen resoluut in rook op want verder rijden was geen optie. De stiekeme gedachte om snel een nieuwe bike te kopen dook ook op, weliswaar vroeger dan verwacht, maar geloof me ... van je eerste bike neem je niet graag afstand (ja hoor Leen :-)). Dus je kan geloven dat ik overgelukkig was toen ik van mijn fietsenmaker te horen kreeg dat kaderbreuk nog binnen garantie viel en dat Cube gratis en voor niks een nieuw kader ter beschikking zou stellen. Het heeft even geduurd door een foute levering en de Kerst- en Nieuwjaarsvakanties maar uiteindelijk ben ik terug in staat om de wekelijkse toertochten onveilig te maken, met een nieuwe kader, nieuwe velgen en nieuwe banden.
Terug naar de dagorde ... Geen 4 musketiers aan de start zoals verondersteld, maar slechts 3. Benny was in geen velden te bespeuren. Zijn supercar stond blijkbaar in panne op zijn werk in Eersel... met zijn bike in de laadruimte. Het zal hem pijn aan het hart gedaan hebben, want zijn niet-aanwezigheid ontnam hem de mogelijkheid om Tuur bij te halen in de MudBennies-stand. Het met sneeuw en ijs bedekte parcours was ideaal om hierin grote sprongen voorwaarts te maken. Al zijn we er nu toch al zeker van dat Benny deze stand zonder speciale inspanningen sowieso winnend zal afsluiten tegen het einde van het jaar. Deze stand is immers niet voor niks naar onzen Benny genoemd. Sven Nijs wint immers ook graag zijn eigen grote prijs.
Na de gebruikelijke inschrijving in de kantine van KWS Linkhout werd het tijd om de eerste nul van het bord te vegen. De eerste Mud/Sneeuw/ijs-kilometers zaten erop. Niet veel later veegde ik de tweede nul al van het bord. Neen neen, ik heb onderweg gene donkere gedronken maar de eerste MudBenny was een feit, gelukkig zonder al te veel erg. Lag het aan het bevroren parcours of aan de nagedachtenis van de duizenden trofeeen die voetbalclub KWS Linkhout rijk is. Het is en blijft een raar zicht in die kantine. Je hoeft niet groots te zijn om succes te hebben.
Het parcours in Linkhout en omstreken is zeer gevarieerd met land-en veldwegen, verharde weg, single tracks en hier en daar een klimmeke. Ik had me voorgenomen om het rustig aan te doen aangezien het te lang geleden was en het parcours er toch vrij glad bij lag maar kon uiteindelijk warempel in Frens zijn wiel blijven hangen. Tuur was echter niet te stuiten en reed als een volleerde ijsspeedwayer over het parcours. Al snel beslisten Frens en ik slechts de 33 km te doen terwijl Tuur al voor de 42 km gekozen had. Tijdens de uitstekende bevoorrading werd het Mudbiker-communicatie-model dan maar in werking gezet om Tuur ervan op de hoogte te brengen dat we elkaar terug zouden treffen bij ‘den donkere’ aan de aankomst. Het was net iets te koud om te wachten bij de bevoorrading. Het verdere verloop vqn de tocht geleek soms toch meer op schaatsen en skieen maar zowel Frens als ikzelf hadden het er nog zonder extra MudBennies vanaf gebracht, in tegenstelling tot Tuur hoorden we achteraf. Frens en ijs, dat is zo al geen al te beste combinatie. Het ging hem ook niet zo goed af. De vele kilometers van de voorbije week zaten hem nog in de benen en hij besloot –om in de namiddag nog ten volle van het carnaval te kunnen genieten– het heel rustig aan te doen. Ik ben er zeker van dat hij ’s namiddags volledig uit zijn dak is kunnen gaan.
Geen afspuitstand aan de finish wegens de vriestemperaturen maar wel een wachtende Tuur die uiteindelijk ook een afslag genomen had om zo net als ons met 37km op de teller te eindigen. Maar goed ook, niets is er leuker om na 2 uurtjes bibberen en klappertanden het donkere goddelijke sap door je keelholte te gieten. De derde nul is van het bord. Schol !
1 opmerking:
Welcome back! Jammer dat ik er niet bij was, maar zondag ben ik weer van de partij.
Die "Bennies" stand, die mag Mudbiker Tuur overnemen dit jaar ;-)
Een reactie posten