De GPS wist mij wonderwel doorheen het Waalse hinterland te leiden waarna het een principe was van fietsendragende voorliggers te volgen, met de nodige opstoppingen tot het gevolg in de suburbs van Olne.
Lekker druk dus, dan moet het hier toch echt wel de moeite zijn.
Al snel bleek ook dat dit een prachtig georganiseerde toertocht was met verschillende afstanden, tijdsmarathon, tombola, wegenwachters, enorme parking, noem maar op!
Het was nog even wachten op mijn medemudbiker Frens, die mij netjes verwittigd had dat hij nog onderweg was (afgebroken brug remember?).
Even daarna herkende ik zelfs mijn medemudbiker niet meer met zijn gloednieuwe tenue en imposant nieuw alu beest. Indrukwekkend, dat kan je wel zeggen :-)
Weg waren we voor wat één van de mooiste toertochtjes zou zijn die we al gereden hebben.
Het was een constant doseren van de spierkracht en beiden gingen we vlot mee en voorbij de concurrentie de eerste 15 kilometers. Prachtige singletracks perfect afgewisseld met spiertergende hellingen, blitse afdalingen, spetterende modderpoeltjes, knarsende gravelsteegjes en recuperende tarmacweggetjes. Dit is het summum van het Belgisch mountainbiken!Maar de euforie zou snel worden verstoord door een ware file pal in een prachtig groen lentebos op een singletrack die, zo bleek later, onmogelijk te verschalken met een MTB. Dit tot grote ergernis van de chronorijders die zich onder de “amateurs” bevonden. Hier en daar klonk een keiharde Hollandsche “CHOTVERDOMME” tot een lokaal Waals “MèèRDE”. Maar goed, al snel bleken de meesten onder ons er toch de humor van in te zien.
De eerste bevoorrading was een feit en de lokale vrijwilligers bleken veel moeite te hebben met de grote opkomst. Het tempo waarmee de lekker sappige sinaasappels werden gesneden kon niet op tegen het tempo waarop menig biker gulzig toehapte op een zo’n kwartje.
De batterijen waren weer even opgeladen en niet lang daarna moest ik mijn collega zijn eigen tocht laten rijden, zijn beest was nu eenmaal sterker dan het mijne, om maar te zwijgen over de conditie van onze nieuw uitgedoste.
Ook hier werden we weer getrakteerd van een magnifiek MTB decor met af en toe toch wel enkele zeer technische stukjes.Zo konden we voor enkele kilometers beter wandelen dan biken, omdat het parcours gewoonweg te moeilijk was. Hier en daar een moedige marathonrijder die een poging deed om dit hels stukje toch te overmeesteren.
In één van de vele afdalingen daarna bleek er zelfs een slachtoffer onder een thermodeken te liggen bibberen na een serieuze Benny. De lokale pompiers sapeurs hadden de onfortuinlijke bebloede man gelukkig de nodige verzorging en bescherming kunnen bieden.
Op die momenten wordt je weer even geconfronteerd met de realiteit en knijp je terug wat harder in de remmen.
De laatste bevoorrading was, in tegenstelling tot de eerste, perfect aangevuld met appelsienen, bananen, rozijnen, aquarius, koekjes allerhande en lekkere saucissen.
Snel waren we weer op weg om de kou niet in ons lijf te laten en was ik toch blij om de aankomst te mogen aanschouwen.
Hierna stond een welverdiende BBQ saucisse op het menu met een smakelijke donkere Cinay.
De tombola had zoals gewoonlijk niets opgebracht, buiten dan een staal massage-gel en de vraag om hiermee een massage te geven aan een lokale bikebabe. Kortom dit was een zeer geslaagde toertocht en zij die er niet waren hadden duidelijk ongelijk :-)
Foto's zijn er jammer genoeg niet, maar onze Fons was wel van de partij, hopelijk komen de filmpjes snel online: http://www.fonsmtb.be/
1 opmerking:
Mooi verslag Mudbiker Tuur! 1072 hoogtemeters overwonnen op de 40km van deze uitdagende en schitterende tocht!
CU in Rillaar Mudbikers!
Een reactie posten