Toertocht Diest - 05.09.2010

Prachtige ochtend was het deze zondag, en dat was er aan te merken.
Met de bosjes kwamen de amateurs, semi-profs en would-be profs af op deze veelbelovende toertocht in Diest.
De TT van Diest staat bekend als eentje met prachtige MTB trails, veel afwisseling, perfecte organisatie (met net dat beetje extra) en bijna altijd mooi weer :-)

Met zijn drieën waren we, Mudbiker Frens, Benny en mezelf. MudBiker Benny had echter het communicatiesysteem niet gerespecteerd, waardoor en een beetje stennis ontstond over de aanwezigheidslijst van de MudBikers deze morgen.
MudBiker J0h0 was zoals wel vaker dit jaar, de grote afwezige, hopelijk zal zijn Wattbike hem volgend jaar wat meer doen verlangen naar het echte werk.

De inschrijving ging super vlot, maar dat mocht ook wel voor de prijs. 6 € is toch al een aardig bedrag om in te schrijven. Er werd ons echter wel Eine Dikke Bratwurst beloofd bij aankomst, dus daar konden we wel mee leven.

Over culinaire hoogtepunten gesproken, kwamen we hier in Diest op deze zondagmorgen om halver negens, toch wel zeker de sterrenchef Luc Bellings himself tegen. Volledig in zelfgesponsorde tenue uitgedost! Ik denk dat de mise-en-place vandaag wel even kon wachten.
Anyway, off we went, en het was direct wel de moeite, we zijn trouwens de hele TT niet gespaard gebleven van enige kuitenbijters. Van de ene singletrack over de andere, doorheen de mooie glooiende heuvels van het Diestse hinterland met hier en daar een landweggetje doorheen maïsvelden en boomgaarden: prachtig.
Het zonnetje deed goed zijn werk en binnen de kortste keren vervloekte ik mezelf voor het aantrekken van een lange fietsbroek.
Mudbiker Benny had vandaag zijn complete Carpentari tenue aangetrokken, en dat was eraan te merken. Het zuiders temperament zat letterlijk in zijn kleren en binnen de kortste keren was hij gone with the wind. Ook Mudbiker Frens zijn snotsmoele heeft hem geen windeieren gelegd, want door al die medicatie bleef hij mooi in het wiel van MudBiker Benny. Ik moet hier geen plaatje bij maken, ze waren allebei gone with the wind.
In een vergeefse poging om ze bij te halen vóór de eerste bevoorrading heb ik onderweg nog een spectaculaire Benny gemaakt, waarbij de maïskolven mij en mijn achterliggers om de oren vlogen.
Gelukkig zonder veel erg. De bevoorrading bracht soelaas en was weer uitmuntend, met eindelijk nog eens rijpe bananen: heerlijk :-)

Tweede deel dan maar, weinig anders te vertellen eigenlijk. Ook hier een prachtig parcours en ondanks de drukte, gelukkig hier geen files – die hadden we echter wel kort na de start en aan de bevoorrading was het ook even aanschuiven.

Wat ik wel nog even kwijt wil is dat het met momenten toch wel zoeken was naar de pijltjes, erg dik gezaaid waren ze niet, dus de safety jogger mag gerust wat meer sponsoren volgend jaar. Ook hebben we regelmatig wat verkeersaders gekruist wat niet altijd even smooth ging, vooral omdat we zo voltallig waren.

Bevoorrading nummer 2 op kilometer 42 was ook welgekomen en ook hier een top naar toertochtnormen. In deel drie kwamen we terecht in een heus speelbos, eentje zoals elke biker er wel graag in zijn achtertuin wil hebben. Up & down met de nodige technische stukjes. Iets minder hier was misschien de natuurlijke guillotine (omgevallen boom ter hoogte van de nekwervel) waar MudBiker Benny met zijn camera me stond op te wachten :-) In de omstreken van Diest werd het weer aanzienlijk drukker omdat de mannen van de 45 ons terug vervoegden. Dit resulteerde in het nodige machogedrag en met nogmaals een Benny van mijnentwege tot gevolg. Allee de stand is weer ex aequo!
Na kilometer 60 was het aftellen. De aangegeven 61 waren echter wat laag ingeschat volgens mijn fietscompu. Het werden er uiteindelijk 64,5 om de braadworst eindelijk te kunnen versmaden. Vergezeld van een donkere was dit een echt bikersmaal. Een meer dan geslaagde toertocht dus Volgend jaar weer op de afspraak, misschien zien we Angy dan nog eens terug?