Toertocht Mol-Rauw 03.10.09

Eindelijk was het weer zover, de jaarlijkse TT van Mol-Rauw. Een hoogdag voor mijzelf want je kan het zweet van de voorbij stormende mountainbikers haast opsnuiven van bij ons thuis, zalig !

Al bijna viel mijn deelname in de soep, want deze tocht staat jaarlijks gepland op zaterdagmiddag ipv zondagmorgen. Mijn oh-zo-lief vrouwtje had, om mij op zondagmiddag maar niet meer teveel te belasten, een bezoekje van vrienden dan maar op zaterdagmiddag gepland. Grrrrrrrrrrr ! Ze kan er ocharme niks aan doen ... Bij deze staat de tocht van volgend jaar nu al in de agenda van 2010 ! :-)

Gelukkig is mijn terreinkennis hier in de buurt redelijk groot zodat Benny mee besloot om 's morgens te vertrekken. Volgens buurman/organisator hingen de meeste pijlen al op zodat we onze weg wel zouden vinden.

De organisatoren keken raar op toen er om 9u reeds 2 MTBers opdaagden aan de start/finish die ze nog aan het opbouwen waren. Maar begripvol hielpen ze ons de eerste pijlen terugvinden zodat we konden vertrekken. We waren zeker niet van plan om zwart te rijden hoor, de gebruikelijke inschrijving en het verkrijgen van de Fietspromo stempel zouden we bij aankomst wel in orde brengen.

Het viel op dat de tocht dit jaar in de andere richting verliep. In plaats van eerst door de akelige smalle paadjes in de dennenbossen aan de Rauwse Meren te crossen vervolgde de tocht ineens naar de Blauwe Kei. Dit via de opgehoogde zandbergen aan de zandwinning van Sibelco. Hier stonden wel nog geen pijlen maar een gerichte gok deed ons snel weer op het parcours belanden. Het was soms wel zoeken want dit was nog onbewandeld en onbereden terrein. Deze keer hebben we de tocht echt ingereden. Best leuk ! Ook een mooi zicht daar trouwens, want ineens waanden we ons in Knokke bij Frens en Leen door de witte zandgronden die leken als parelwitte zandstranden. Na de Blauwe Kei gepasseerd te hebben vervolgde de tocht richting Baileysbruggen waar we na 17 km al aan kwamen aan de bevoorrading. Deze was natuurlijk nog niet opgezet maar de Rauwtrappers die reeds aanwezig waren voorzagen ons vriendelijk van spijs en drank.

Na de bevoorrading vervolgde de tocht verder langs de andere meren in Mol-Rauw om zo ... verkeerd te rijden bij het uitkomen aan het Ecocentrum. Benny had ergens pijlen zien hangen die we dan maar gevolgd zijn. Blijkbaar was dit het splitsingspunt 25km-40km (het bordje stond er nog niet) en waren we beland op de 25km tocht. Zo kwamen we door het Zilvermeer en stonden we ineens veel te snel terug aan de finish. Niet getreurd, met een beetje terreinkennis pik je zo weer in op de 40km :-) Zo vonden we al snel de pijlen terug om zo via het Zilverstrand en de berkenbossen terug richting finish te rijden met dan wel 40 km in de benen. Ondertussen had Benny naar gebruikelijke gewoonte weer 'nen Benny' gedaan. Op de single tracks wou hij even door trekken. Maar dit was hem zuur opgebroken want op een recht stuk heeft hij blijkbaar een jumpke gedaan en bij het neerkomen een zware petotter gemaakt. Hij moet nogal sjans gehad hebben want zijn fietskader stond in zijn been getatoeeerd. Bij het stoppen geraakte ik niet uit mijn pedaal en daar lag ik ook, met als gevolg enkele schrammen op mijn enkel :-)

Eens terug op onze fiets geklauterd kwamen we toch aan in de akelige dennenbossen waar we even gepauzeerd hebben voor een foto.




Uiteindelijk hebben we allebei zonder al te veel kleerscheuren het einde gehaald en kwamen we tot de conclusie dat dit echt wel een leuk tochtje is. Er moet al veel gebeuren als ik er hier niet bij ben volgend jaar ;-)

Nog even betalen en een stempel laten zetten ... dan tijd voor de donkere !