Zondagmorgen half acht, nog altijd heeft 1 of ander virus mij in zijn greep. Maar 1 keer toegeven aan deze kwelduivel is genoeg, vandaag moet en zal er modder geproefd worden! Ik piep nog even door het gordijn en zie geen orkanen of overstromingen, time for action!
Om negen uur sta ik met Mudbiker Benny aan de start in Genk, met weer tot groot genoegen van Benny een extra stempelke op onze Fietspromo kaart. Mudbiker Tuur speelt een heel weekend spelbreker en Mudbiker j0h0 heeft een praktisch probleempje, hij is tijdelijk frameloos. De mythe van de hevige rosse wordt bij deze nog eens bevestigd!
Deze tocht ligt in onze achtertuin en is daarom geen onbekende meer. Toch weet de organisatie ook vandaag te mooiste stukjes teut, singletrack en terril weer aan te doen. Het is weer genieten geblazen. Na een 10-tal km verdwijnt Mudbiker Benny stilaan uit mijn vizier, tempo ligt vandaag voor mij te hoog, de benen zijn er wel, de rest ligt nog onder virusaanval. Geen erg, zo op een rustiger tempo kan ik nog beter de omgeving opnemen. Op km 16 arriveren we al aan een zeer vroeg geplaatste en uitgebreide bevoorrading. Alleen de drank, een waterig kersenbrouwsel, niet te zuipen! Ik spreek nog even af, dat ik vandaag de terril links laat liggen, die inspanning ga ik vandaag moeilijk verteren en bovendien heb ik nog een bijkomstig probleem, ik ben zo goed al remmenloos, dus tricky afdalingen staan vandaag niet op het programma. Ondanks dit, toch vlot de 40km kunnen afronden en genoten van dit schitterende parcours, dat er ondanks het barslechte weer van de afgelopen dagen zeer goed bij lag. Mudbiker Benny doet er nog eens een dikke 4km en een pak hoogtemeters bij met de beklimming en afdaling van de terril.
Wintertochten, dat is lang aanschuiven aan de bikewash, een dik half uur heb ik er vandaag gestaan. Er zijn ook echt bikers die zich niks aantrekken van de medemens en het nodig vinden om het laatste spatje modder voor de zevende keer van hun fiets te spuiten, vandaag stond ik weer in die rij. De donkere daarentegen, die smaakte nog altijd even goed! Tot volgende week in de Lommelse bossen!
Om negen uur sta ik met Mudbiker Benny aan de start in Genk, met weer tot groot genoegen van Benny een extra stempelke op onze Fietspromo kaart. Mudbiker Tuur speelt een heel weekend spelbreker en Mudbiker j0h0 heeft een praktisch probleempje, hij is tijdelijk frameloos. De mythe van de hevige rosse wordt bij deze nog eens bevestigd!
Deze tocht ligt in onze achtertuin en is daarom geen onbekende meer. Toch weet de organisatie ook vandaag te mooiste stukjes teut, singletrack en terril weer aan te doen. Het is weer genieten geblazen. Na een 10-tal km verdwijnt Mudbiker Benny stilaan uit mijn vizier, tempo ligt vandaag voor mij te hoog, de benen zijn er wel, de rest ligt nog onder virusaanval. Geen erg, zo op een rustiger tempo kan ik nog beter de omgeving opnemen. Op km 16 arriveren we al aan een zeer vroeg geplaatste en uitgebreide bevoorrading. Alleen de drank, een waterig kersenbrouwsel, niet te zuipen! Ik spreek nog even af, dat ik vandaag de terril links laat liggen, die inspanning ga ik vandaag moeilijk verteren en bovendien heb ik nog een bijkomstig probleem, ik ben zo goed al remmenloos, dus tricky afdalingen staan vandaag niet op het programma. Ondanks dit, toch vlot de 40km kunnen afronden en genoten van dit schitterende parcours, dat er ondanks het barslechte weer van de afgelopen dagen zeer goed bij lag. Mudbiker Benny doet er nog eens een dikke 4km en een pak hoogtemeters bij met de beklimming en afdaling van de terril.
Wintertochten, dat is lang aanschuiven aan de bikewash, een dik half uur heb ik er vandaag gestaan. Er zijn ook echt bikers die zich niks aantrekken van de medemens en het nodig vinden om het laatste spatje modder voor de zevende keer van hun fiets te spuiten, vandaag stond ik weer in die rij. De donkere daarentegen, die smaakte nog altijd even goed! Tot volgende week in de Lommelse bossen!
1 opmerking:
Leuk & snel verslagske! Zo moet da ;-)
Den terril was straf! Pittige bergop & stijle afdalingen in de slijk. Bij den bergop toch een paar keer de voet aan de grond moeten zetten wegens slippen van het achterwiel of van de pad af. Bergaf was het volle bag adrenaline! Ene keer uitgeschoven zonder ergs.
Het was een plezant tochtje! Midden limburg blijft toch een mooie MTB streek.
CU in Lommel
Een reactie posten