Na mijn uitstapje naar Wicked Barcardiland vorige week en de bijhorende snipperzondag was ik vandaag niet te houden! En dan nog in een regio die een of andere vreemde aantrekkingskracht uitoefent op Mudbiker Frens zodat hij het vertikt om richting Geel te trekken en vandaag solo het land van de graven van loon doorkruist.
En een echte kruistocht werd het. Met stip de modderigste tocht van dit Mudbikerseizoen. Mijn oude ros pas terug van een groot onderhoud met nieuwe ketting, tandwielen, ... wordt vandaag direct terug op een middeleeuwse pijnbank gelegd. Een modder van de Pattex extreme soort, oftewel bij dit hondenweer ook wel plakkende klei genoemd is heer en meester in deze regio.
Ik heb vandaag als een echte kruisvader op een drietal stroken in het parcours bergop sven nijs gewijs met de fiets op de schouder en de wind en regen op kop bergop moeten dappen om erdoor te geraken. De fiets naast je op slepen was gewoon niet meer mogelijk. Was ik even blij dat mijn black beast nog niet geleverd was of die had een doop gehad. Nu moeten we ook blij zijn dat ik binnenkort een echte Mudbike heb. Of deze in de toekomst nog van stal zal geraken is echter een andere weddenschap. ;-) 
Net zoals de modder was ik gelukkig ook in extreem goede doen en had ik zoiets van if you wanna play modderfokker, ... De volgens de Garmin dikke 400 hoogtemeters verteren goed vandaag, no dead man walking today. Op km 20 sta ik aan de bevoorrading met een volledige banaan, suikerwafel en sportdrank. De dappere moesten vandaag duidelijk gesoigneerd worden. Net na de bevoorrading doorkruisen we de Kuttekovenstraat in jawel Kuttekoven, een Mudbiker komt zo al fietsend op plaatsen, ...
In tegenstelling tot de streek met geweldige vergezichten is het parcours als je er verder over nadenkt niks speciaals, veel brede veldwegels, stukjes fietsroutenetwerk en vaste route stukjes. Toch heb ik mij vandaag op geen enkel moment verveeld en genoten van het echte Mudbiken. Op de tweede helft van de 40km heb ik welgeteld nog 3 dappere mede ridders gezien met een mudsmile en de gedachte ik ben niet de enige zot vandaag en leuke uitspraken gehoord zoals: "als mijn vrouw nu niet geloofd dat ik gaan fietsen ben". Ook ik kwam met diezelfde Mudsmile in de modder van kop tot teen thuis. "Zotteke, ik zal eens rap een soepeke opzetten" Achter elke zotte Mudbiker staat er ... Tot volgende week!
En een echte kruistocht werd het. Met stip de modderigste tocht van dit Mudbikerseizoen. Mijn oude ros pas terug van een groot onderhoud met nieuwe ketting, tandwielen, ... wordt vandaag direct terug op een middeleeuwse pijnbank gelegd. Een modder van de Pattex extreme soort, oftewel bij dit hondenweer ook wel plakkende klei genoemd is heer en meester in deze regio.
Ik heb vandaag als een echte kruisvader op een drietal stroken in het parcours bergop sven nijs gewijs met de fiets op de schouder en de wind en regen op kop bergop moeten dappen om erdoor te geraken. De fiets naast je op slepen was gewoon niet meer mogelijk. Was ik even blij dat mijn black beast nog niet geleverd was of die had een doop gehad. Nu moeten we ook blij zijn dat ik binnenkort een echte Mudbike heb. Of deze in de toekomst nog van stal zal geraken is echter een andere weddenschap. ;-) 
Net zoals de modder was ik gelukkig ook in extreem goede doen en had ik zoiets van if you wanna play modderfokker, ... De volgens de Garmin dikke 400 hoogtemeters verteren goed vandaag, no dead man walking today. Op km 20 sta ik aan de bevoorrading met een volledige banaan, suikerwafel en sportdrank. De dappere moesten vandaag duidelijk gesoigneerd worden. Net na de bevoorrading doorkruisen we de Kuttekovenstraat in jawel Kuttekoven, een Mudbiker komt zo al fietsend op plaatsen, ...
In tegenstelling tot de streek met geweldige vergezichten is het parcours als je er verder over nadenkt niks speciaals, veel brede veldwegels, stukjes fietsroutenetwerk en vaste route stukjes. Toch heb ik mij vandaag op geen enkel moment verveeld en genoten van het echte Mudbiken. Op de tweede helft van de 40km heb ik welgeteld nog 3 dappere mede ridders gezien met een mudsmile en de gedachte ik ben niet de enige zot vandaag en leuke uitspraken gehoord zoals: "als mijn vrouw nu niet geloofd dat ik gaan fietsen ben". Ook ik kwam met diezelfde Mudsmile in de modder van kop tot teen thuis. "Zotteke, ik zal eens rap een soepeke opzetten" Achter elke zotte Mudbiker staat er ... Tot volgende week!
1 opmerking:
Straffe boel & echte Mudbiker spirit!
Week 11 is voorbij, dus ge zou uwe nieuwe fiets toch bij moeten hebben, niet? Het was thans ne mooie vuurdoop geweest ;-)
Een reactie posten