Mudbiker jOhO was wederom de grote afwezige & kon voor de tweede week op rij zijn MIA niet berijden! We hopen natuurlijk allemaal dat hij er vlug terug bij mag zijn.
Iets vroeger dan normaal stond ik aan de inschrijving, den Leon had immers beloofd mijn "vergeten" schoenen mee te brengen. Na wat rondvraag werden ze gevonden achter den toog.
Als troostprijs voor de vergaarde stempels kregen we alvast bij het inleveren van de kaart een handdoekske cadeau.
Even later verschenen Mudbiker Frens & Tuur ook aan de start en vertrokken we met bibberende ledematen voor de 45km van Hamont. Van het eerste gedeelte heb ik eigenlijk bitter weinig meegekregen. De koude wind & een gebrek aan energie resulteerde in een barstende koppijn. Mudbiker Frens & Tuur verdwenen dan ook snel aan de horizon. Ik zag ze pas terug bij de bevoorrading na 20km. Snakkend naar suiker vonden we echter alleen wat appelsienen, donker groene bananen, vervallen peperkoek. Gelukkig was er nog een aquarius (peach!) om de dorst te lessen. Voor een eindhappening had ik hier toch wel wat meer van verwacht! Weer een beetje opgeladen verdween de koppijn langszaam maar zeker. De aquarius peach had wonderwel & onverwacht geholpen. Ik besloot dan ook om te proberen om in Mudbiker Tuur zijn achterwiel te blijven hangen. Na een 10km stak Mudbiker Tuur echter MB Frens voorbij en viel er bijna onmiddelijk een gat. Dat kon ik natuurlijk niet laten gebeuren! Eens het achterwiel van MB Tuur bereikt, reden we een aantal km's samen maar tot mijn verbazing moest MB Tuur even later lossen. Na enig stoempwerk door zeldzaam slijk & kille wind arriveerde ik aan de finish na een redelijk saaie tocht. De bikewash was in tegenstelling tot de bevoorrading wel dik in orde.
Nu was het tijd voor het goddelijke sap waar iedere Biker naar uitkijkt: Donkere Westmalle.
Mudbiker Benny, nog belangrijker dan als eerste binnenkomen is om de juiste bedieningsrij in de zaal te kiezen! Zodat onze collega bikers ons niet meer de loef kunnen afsteken. ;-) Soit, de Westmalle was lekker, de bediening evenzeer. Tot volgende week! Mudbiker Frens.
De prijzentrekking ging maar langszaam van start en was voor de plaatselijke Mudbikers eerder overbodig. Volgende keer beter!
De prijzentrekking ging maar langszaam van start en was voor de plaatselijke Mudbikers eerder overbodig. Volgende keer beter!
Uiteindelijk nog wat aanschuiven aan de "perfect georganiseerde" fietsenstalling om later weer (met schoenen) huiswaarts te keren.
Tip voor de volgende eindhappening: zet eerst je MTB in de auto!
2 opmerkingen:
Ja, ik geef toe dat de keuze van rij iets minder was ;-)
een blonde had mij ook wel gesmaakt anders :-)
Een reactie posten