Een zomers doordeweeks tochtje, dat moet kunnen! Het vereist wel wat gehaast (19u van het werk terug, eten, omkleden)! Gelukkig hadden we nu in Leopoldsburg afgesproken om 20:00. Mudbiker Frens stond al te popelen toen ik iets te laat aankwam aan de start van het gele parcour. Het was pure nostalgie voor Mudbiker Frens, die hier toch al weer een tijdje niet meer gebiked had! Ook was dit de eerste maal met zijne nieuwe fully in Leopoldsburg. Het toch wel technische parcour (veel oneffenheden, strakke bochten & korte kuitenbijters) leent zich wel voor een goed geveerde fiets. Hij was dan ook, net als mij trouwens, volop aan het genieten van het avondtochtje.
We hadden bij de gele tocht het tempo er goed inzitten, af en toe wel goed opletten voor de listige bochten & vervelende dennenappels! De paden lagen er over het algemeen goed bij, hier en daar wel wat overwoekering en een pijnlijke netel. Maar dat betekent alleen maar dat we hier vaker moeten gaan biken ;-)
Na de gele, was de oranje tocht aan de beurt. Uitdaging hier was natuurlijk de 20m zandbak, die er beduidend zwaarder bij lag dan de laatste keer.
Rond 21:10 kwamen we terug aan de start en besloten we toch nog maar een oranje tochtje te doen. Het was immers nog licht & de goesting was nog te groot. Ditmaal tegen een nog iets hoger tempo voor de volle adrenaline rush. Mudbiker Frens wees er achteraf nog op dat we dit tochtje misschien eens moeten chronometreren.
Tenslotte nog even naar de plaatselijke cafe voor nen lekker koele donkere Grimbergen van het vat & wat bijkeuvelen over de laatste nieuwtjes.
Het was plezant! En zeker voor herhaling vatbaar!
1 opmerking:
Leopoldsburg blijft een nostalgische maar ook super vast parcours! Met de nieuwe bike nog veel plezanter, go with the flow door en over alles! Fantastisch!
Een reactie posten