Solotocht Platwijers 08.07.2010

Kriebelen deed het, al de hele week.
Je probeert constant te zoeken naar een gaatje om toch maar op die fiets te kunnen zitten, zonder dat het storend wordt voor anderen :-)

En daar was het gaatje, donderdagnamiddag. Bloedheet, maar dat deert me niet. In no time had ik mijn fietstenue aan, alleen was ik nog niet goed uit over waar de tocht dan wel zou heengaan.

Ik besloot om te vertekken richting de groene kanten van Kuringen en het lot verder te laten beslissen. Het hele probleem is, dat als je in dichtbevolkt gebied woont, je eerst wat tarmac moet overbruggen alvorens het echt leuk wordt. Het is dan een kunst om zoveel mogelijk offroad paadjes op te zoeken.
Verandering van spijs doet immers eten, en je wil niet altijd met de auto kilometers ver gaan rijden om offroad te kunnen biken. Je wil ook niet altijd dezelfde bewegwijzerde tocht fietsen en je wil al zeker niet het fietsroutenetwerk op, waar je om de haverklap opa’s en oma’s op stang moet jagen om ze voorbij te kunnen.

De tocht ging over de Demer en het Albertkanaal in Kuringen richting Zonhoven. Ik had me voorgenomen de Platwijers te verkennen en dat is aardig gelukt. Echter had ik geen zeeën van tijd en ben ik onderweg ook regelmatig even moeten terugkeren omdat het bospad doodliep :-)
Dit moet wel de ergste nachtmerrie van elke boswachter zijn, maar het kan me niet bommen. Ik doe geen vlieg kwaad en zolang als ik op de paadjes blijf is er niets aan de hand.
Mooie vijvers en leuke bossen die lekker veel schaduw boden op deze zwoele namiddag.
Uiteindelijk heb ik er toch wat van opgestoken en kwam ik lichtjes gedesoriënteerd het bos uit met recht voor me het kanaal. Mooi mooi, mijn interne GPS was direct terug gekalibreerd en het ging terug richting huiswaarts langs het kanaal. Twee baanjanetten zoefden voorbij, wat mijn persoonlijke competitiegeest niet kon verkroppen. Tandje bij op de Climb en hup in de achtervolging, een fluitje van een cent. Jammer dat ik de eerstvolgende brug al moest afhaken voor mijn afslag, anders had ik ze nog een poepie kunnen laten ruiken :-)
Kortom, een bloedheet tochtje zo in de namiddag maar wel erg leerrijk en oh zo plezant.
Eens thuisgekomen heb ik mezelf dan ook maar getrakteerd op een donkere Leffe, jammer dat hij niet van het vat was :-)