Zondag 13.03 stond een toertocht in Leopoldsburg op het programma met een beloofde 100% over het militaire domein. Ik was toch wel even benieuwd of het wel heel hard de moeite zou zijn. Wel, het was de moeite!
Grote afwezige wederom was Mudbiker jOhO die na een avondje stappen de fiets niet meer vond in de garage. Jammer! Hij zal nog serieus moeten bijtrappen als hij zijn doelstellingen voor dit jaar wil halen!
Mudbiker Frens was wel aanwezig ondanks zijn ontmoeting met de bacardi fles zaterdagavond op Sensation White! Mudbiker Tuur was duidelijk de meest frisse daar ik nog niet helemaal in orde was van mijn cava(blackout)vrijdagavond!
Na de inschrijving in de nieuwe eetzaal van het leger draaiden we al vlug het "oefen"bos binnen. Mooie & leuke single tracks volgden elkaar op. Mudbiker Frens merkte al snel op dat hij hiervoor alleen al militair in Leopolsburg zou willen worden!.. Alles lag er ook goed bij, weinig modder & niet te droog. Het bolde allemaal wel vlotjes. We waren dan ook redelijk snel aan de bevoorrading. Die was weer dik in orde, de militairen mogen dit meer doen! (doen ze af en toe toch iets nuttigs ;-))
De drukte had helaas wederom zijn gevolgen door hier en daar een file bij een "moeilijke" helling of afdaling. Maar over het geheel van de tocht viel het nog redelijk mee. Zelf veroorzaakte ik nog bijna een kettingbotsing door over mijn stuur te gaan op een smal paadje, maar Mudbiker Tuur en volgers konden nog net op tijd de remmen dichtgooien!
Even later moest ik mijn meerdere erkenning in Mudbiker Tuur, hij ging er als een bezetene vandoor en ik zou hem dan ook niet meer zien tot aan de bikewash. Met nog ongeveer 10km te gaan passeerde Mudbiker Frens ook. Van volgen was geen sprake meer, het was sleuren & duwen tot het einde. Gelukkig waren er nog redelijk wat plezante single tracks die de energie nog wat op peil hielden!
De laatste km liep over een verhard stuk langs de landingsbaan van Sanicole & doorheen de materiaal posten. Tegen dat ik aankwam was Mudbiker Tuur net klaar met de bikewash en konden we rechtstreeks het nodige vocht gaan binnengieten in de eetzaal. Gene donkere dit keer voor Mudbiker Frens & mezelf. De volgende keer worden het er dan maar twee ;-)
Het plezante aan deze toertocht was het feit dat we voor 95% in het bos hebben mogen rondcrossen en nergens moesten opletten voor passerende auto's of baanjanetten! Het leek wel even een andere land... Volgend jaar hopelijk weer!
1 opmerking:
De mooiste tocht van Q1 2011 en veel meer Sensation dan Sensation! ;-)
Een reactie posten