Na 3 km grote baan, doken we het Lummens Broek in over een kiezelpad dat langs een schilderachtige oude hoeve passeerde. Er volgden een aantal verharde paden, afgewisseld met korte strookjes off-road om dan het bos in te duiken over de eerste echte singletrack die we voor de wielen geworpen kregen.
Op een bepaald punt doken we een holle weg in waarvan het echt ploeteren was met constant slippende bandjes om erdoor te raken. De bodem was verzadigd en vormde één grote zachte slijkerige brij, het echte veldwerk dus :-)
De regen van het verleden weekend had duidelijk zijn sporen nagelaten.
Het ging verder door Lummen centrum en na een eerste stevige klim zaten we op de top van de Willekensberg.
Vanaf dan werden we vergast op een aaneenschakeling van leuke singletracks door donkere bossen. Na een veldweg passeerden we de Duizendjarige Eik tot plots mijn ketting knakte. MILJAARDE!
Niet lang na mijn dodelijke panne stopten enkele vriendelijke bikers om mij, mits kleine vergoeding, verder te helpen met een kettingpons en koppelstukje. Fantastisch die solidariteit!
Maar MudBiker Tuur zou MudBiker Tuur niet zijn als hier nog een staartje aan zou komen. Ik merkte dat mijn ketting niet soepel liep en besloot om even aan de kant te gaan staan om de ketting aan een tweede controle te onderwerpen.
Maar toen gebeurde het onmogelijke, het koppelstukje sprong los en ik kon het nergens meer terugvinden in de humus. Bijna 20 minuten heb ik gezocht en niet gevonden.
Ik droop af naar het dichtstbijzijnde straatnaambordje en belde het noodnummer. Ik kreeg nul op het rekest, ik heb tot 5x toe gebeld maar de nooddiensten waren precies niet erg paraat deze morgen.
Tot plots een (tweede) reddende engel verscheen, met een kettingpons en nieuw koppelstukje in de hand fixte hij mijn bike in no time en hij wilde er nog geen euro voor aannemen ook! Hoeveel (on)geluk kan je hebben op één voormiddag?
De bevoorrading was niet overdadig maar gewoon in orde, zeker voor de 3€ inschrijving die ik maar betaald had. Er lagen peperkoek, cake en koeken en er was sportdrank om de dorst te lessen. Voor mij meer dan genoeg.
De benen zaten nog altijd goed en ik verkoos de 45 te rijden.
We mochten genieten van vele wervelende tracks door de bossen.
Rond kilometer 30 reden we door Zelem, om dan lekker naar beneden te kunnen razen over een semi holle weg die zich tussen de tuinen van huizen naar beneden stortte.
Het mooie Schulensmeer kon ook niet ontbreken natuurlijk. Dit mooie stukje natuur is een must voor elke TT in de omgeving. Na een rondje Schulensmeer ging het terug richting finish.
De afspuitstand was dik in orde en de bike kon weer frisgewassen huiswaarts.
Verder nog een Aquarius achterover gekapt om mijn al 5 km lege Camelbak te compenseren en nog een vergeefse zoektocht gedaan naar mijn beschermengel.
Hij was al vertrokken en een traktatie zat er dus niet meer in, jammer. Volgende keer beter :-)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten